Tappas (voorheen Manchita)Beste mensen van PAWS, Ik dacht: laat ik maar weer eens van ons laten horen. In 2002 hebben we als eerste Tappas (voorheen Manchita) geadopteerd. Zij was onze eerste hond (±10 maanden oud). Rita heeft destijds een perfecte baas-hond-match gemaakt. Oh, wat was ik onzeker, en wat was Tappas een kanjertje. Ik ben direct met Tappas een paar cursussen gaan doen. Niet voor haar, maar voor mij. Tappas is de kleine zwart-witte dame op de foto. In 2003 is Pico (voorheen Max) erbij gekomen, ook van PAWS. Pico is een totaal andere hond dan Tappas. Op de eerste plaats is hij een reu, wat het al heel anders maakt, en op de tweede plaats is hij een stuk groter en sterker en een vrolijke Frans, een 'lang-leve-de-lol-type'. Toen Pico kwam, kon ik niet met hem aan de lijn lopen: hij trok verschrikkelijk. Hij was 11 maanden toen hij bij ons kwam en moest nog veel leren, en ik ook. Pico is een schat van een hond, heel lief voor Tappas, al vergeet hij soms dat ze niet zo veel spierballen heeft als hij. Tappas is de baas in huis en Pico een galante heer. Buiten moet hij altijd even laten zien dat hij ook best stoer is, en geen "doetje". Dan blaft hij heel hard tegen Tappas en daagt hij haar met gegrom (niet gemeend) uit. Ik zie mensen wel eens kijken "wat gebeurt daar nou, die grote hond vreet dat kleine hondje op". Tappas staat haar mannetje perfect. Pico is de zwarte hond met de witte bles op de foto. In april 2005 is Rosa erbij gekomen. Zij is via de stichting Greyhounds in Nood geadopteerd. Rosa is een oude hazewind-dame (min. 8 jaar), die ik zelf in het asiel in Spanje heb uitgezocht, toen ik daar een week heb gewerkt. Rosa had nog nooit in huis gewoond, maar paste zich direct bijzonder goed aan, al kan ik heel goed merken dat zij veel nare dingen heeft meegemaakt. Tappas en Pico hebben respect voor Rosa. Ze is de oudste en de grootste. Rosa kan wel eens een grom geven als de andere honden te dicht bij haar mandje komen waar ze nou net lekker aan een kluifje ligt te knabbelen. Dat is het enige moment waarop er wel eens grommetje hier in huis valt, al wordt dat steeds minder. Pico wil spelen met Rosa, maar ja, dat is beneden haar stand, al geniet Rosa stiekum van de flirts van Pico, zo grappig om te zien. Ik kan nog wel uren doorgaan, maar ik wil alleen maar zeggen hoe leuk en dankbaar het is om hondjes uit Spanje hier een fijn leven te bieden. Het gaat echt niet altijd vanzelf en voortdurend over rozen. Ik heb bij momenten ook mijn vragen, en twijfels en zorgen. Dan lees ik, vraag ik en bel mensen op die ervaring hebben. Bij de stichtingen kun je heel goed terecht en word je goed ondersteund. Zo leer ik steeds weer meer, over honden en hun gedrag en wat mijn rol als baas daarin is. Ik vind het enorm boeiend en geduld-hebben blijkt essentieel te zijn. Mijn bewondering en dank gaat uit naar alle mensen zoals jullie, die zich elke dag maar weer inzetten voor de hondjes, die het vaak tot dan toe niet zo fijn hebben gehad. Carolien, uit Utrecht. Stichting PAWS-Holland. Postbus 2134 6020 NA Budel www.pawsholland.nl « Terug naar overzicht |