Dagretourtje SpanjeDe zoektocht naar een leuke nieuwe hond begint half december. Na tien jaren vol van belevenissen, moeten we afscheid nemen van Saartje. De dagen daarop is het akelig leeg in huis. Vooral de traantjes van onze vijfjarige dochter zijn hartverscheurend. Vrienden met honden uit Spanje en Roemenië zetten ons op het spoor van PAWS. Er volgen een paar weken van bellen en e-mailen met Mieke en Rita. Welke hond is zowel qua gedrag als qua formaat een waardige opvolger van onze uitzonderlijk lieve Bull Terrier? De keus valt op Zorba. Maar we hebben pech. We zullen zo'n twee maanden moeten wachten totdat er weer een busje met honden van Spanje naar Nederland rijdt. Zorba zit in Spanje en is tien maanden oud. We vinden het leuk en belangrijk om haar zo snel mogelijk te wennen aan het leven in een gezin en haar de meest praktische commando's bij te brengen. Welnu.. als Zorba niet naar ons komt, dan komen wij naar Zorba. Rita bemiddelt met het asiel in Spanje en sluit een geweldige deal. Ik hoef niet 200 kilometer naar het asiel te rijden, maar Zorba en een tweede hond worden naar het vliegveld van Alicante gebracht, waar ik zal worden geholpen met inchecken. Op Schiphol zal ik worden opgevangen door Desirée en Wilfred van PAWS en door de nieuwe eigenaren van de zwarte Labrador Timmy. Van Nederland naar Spanje en weer terug kan heel goed in één dag. Mijn onverwachte turbovakantie duurt van 's ochtends half tien tot 's avonds zeven uur - lang genoeg om aan het zonnige strand pizza te eten, Alicante te bekijken en cadeautjes voor thuis te kopen. Les voor de volgende keer: twintig woorden Spaans leren, want bijna geen Spanjaard spreekt Engels! Het inchecken gaat vlot. De twee kunststof benches die Chris en haar partner brengen passen opgestapeld op één bagagekarretje, en na de formaliteiten mogen we nog even met de honden buiten wandelen. Goed dat ik niet alleen ben, want de benches moeten worden schoongemaakt en Zorba wil er liefst vandoor. Tijdens het aan boord gaan bevestigt de piloot vrolijk dat hij twee honden in het vrachtruim heeft gezien. Twee-en-een-half uur later op Schiphol wacht een ontvangstcomité van vijf man. Het is inmiddels half een 's nachts. Maar, twee blije honden, zes blije gezichten. Zorba is opmerkelijk lief voor mensen, maar nog wat angstig voor andere honden. We vertrouwen erop dat dat wel bijtrekt. Langzaamaan begint ze zich hier thuis te voelen. Tijdelijk slaap ik in de woonkamer op de grond. De eerste twee nachten komt Zorba niet uit haar zelfgekozen veilige hoek, maar afgelopen nacht ligt ze nog eerder op de matras dan ik. De volgende stap is dat ze moet leren dat de bench haar eigen plek is. Na de vliegtuigervaring wil ze daar niets van weten. We zetten haar etensbak in de bench maar Zorba heeft zo'n lange nek dat ze erbij kan zonder een poot naar binnen te zetten. Morgen gaat ze met vrouwtje kennismaken met de dierenarts en over twee weken begint ze met een gehoorzaamheidscursus. Het is in ieder geval heerlijk om weer een leuke hond in huis te hebben, lekker te wandelen, en te zien dat ook de kinderen weer helemaal gelukkig zijn. Paul van Wezenberg Stichting PAWS-Holland. Postbus 2134 6020 NA Budel www.pawsholland.nl « Terug naar overzicht |