Mika (voorheen Naima)Wij hadden dus al 2 honden, 1 Golden Retriever teefje genaamd Nada van 10 jaar en 1 Husky reu genaamd Zenga van 7 jaar. Inmiddels hadden we al besloten dat we er in de loop van 2008 een hondje bij zouden nemen. Toen zagen we dus de foto van Mika op de site van Stichting Paws en wat een schatje was dat zeg! Een zwart/wit pupje van begin oktober dat was gevonden samen met haar zusje en moeder. We waren op slag verliefd. Maar eerst maar even goed overdenken wat we zouden doen, want de planning was eigenlijk zomer 2008. Maar we konden Mika niet uit ons hoofd zetten en de volgende middag heb ik dus direct naar Rita gebeld. Na de nodige vragen beantwoord te hebben, kregen we van Rita het verlossende antwoord dat wij Mika mochten adopteren. Wat waren we blij! Tevens kregen we te horen dat ze dan 15 december al naar Nederland zou komen. Dat was dus al ontzettend snel, maar wat duurt 1,5 week wachten dan nog lang zeg! Die periode hebben we goed benut om allerlei speelgoed, een bench, een riem en allerlei andere spulletjes te kopen, dus wij waren er tegen die tijd helemaal klaar voor. En eindelijk was het dan zover, 15 december om klokslag 14.00 uur stonden we in Budel. Binnengekomen werden we meteen naar Mika gebracht en mijn hart sloeg even over. Ze was in het echt nog mooier en liever dan op de foto’s! We waren echt ontzettend blij met onze keuze. Nadat we alle benodigde contracten hadden getekend mocht ze eindelijk mee naar huis. De hele terugreis heeft ze op mijn schoot in een deken liggen slapen. Wat was ze moe! Thuisgekomen ben ik direct met haar naar het uitlaatterrein gelopen waar Alexander vervolgens met Nada en Zenga naartoe kwam. De eerste kennismaking verliep meteen goed, Mika ging direct op haar rug liggen en werd uitbundig begroet. Daarna met z’n allen naar binnen en ook dit ging goed, alhoewel de 2 oudjes het gespring en gestuiter van die kleine maar niets vonden. Maar zo af en toe een snauw doet wonderen en maakt meteen duidelijk wat de bedoeling is. Mika vindt ook de katten helemaal geweldig, want die zijn net zo groot en daar kun je lekker achteraan rennen. Sommigen moeten niets van haar hebben omdat ze te druk doet en anderen hebben echt maling aan haar en geven gewoon een tik als ze te opdringerig is. Al met al verloopt het dus allemaal naar wens en gaat het allemaal prima. ’s Nachts slaapt ze in de bench en na 3 nachten slaapt ze al de hele nacht door en hoeven we er tussendoor niet meer uit. Ze wacht netjes tot wij uit bed komen en haar mee naar buiten nemen. Ook overdag gaat het eigenlijk al heel erg goed, alhoewel er nog wel eens een ongelukje gebeurt. Ze luistert inmiddels ook al aardig, maar zodra ze de kans krijgt probeert ze toch nog een loopje met je te nemen. Ze ligt het liefst op schoot of aan mijn voeten te slapen en overal waar ik ga volgt ze me. Ze doet niets liever dan achter een balletje aan rennen en knuffelen. Ze is echt een ontzettend lief en dankbaar hondje en ondanks dat ze hier nog maar 2 weken woont is ze al niet meer weg te denken uit ons leven. Rita en alle anderen, ontzettend bedankt voor dit geweldige hondje en we wensen jullie alle goeds voor 2008! Groetjes Alexander & Chantal en een dikke knuffel van Mika Stichting PAWS-Holland. Postbus 2134 6020 NA Budel www.pawsholland.nl « Terug naar overzicht |