TaraOp het moment dat haar foto op de site langzaam werd opgebouwd voelde ik de bui al hangen…!! Mijn man in Hongkong ge-sms’t of hij bezwaar had tegen gezinsuitbreiding. Het smsje terug melde: ik zie jullie volgende week wel….. Ik Rita bellen: ja hoor Tara was er nog maar eh, de volgende dag zou er toevallig net een transport uit Spanje vertrekken, dus wel snel beslissen: kortom, laad maar in. Vrijdagochtend mijn man opgehaald op Schiphol en direct door naar Stein, wat een eind rijden maar wel benieuwd. Het busje uit Spanje was inmiddels al gearriveerd en de honden renden uitgelaten rond buiten. Tara bleek iets kleiner dan gedacht en vele malen dikker….!!!! Klaarblijkelijk het lievelingetje van Paws Spanje waar ze een jaar lang was volgepropt. Nou moet ik zeggen dat ik me dat heel goed voor kan stellen: als we gaan eten gaat ze voor je zitten en gaat zo tergend zielig zitten janken dat je spontaan al je eten afstaat. Om een beeld te schetsen: de dierenarts vond haar een leuk mixje tussen een collie en een bijzettafeltje, dat zegt genoeg lijkt me. Terwijl de andere honden buiten aan het rondhuppelen waren, maakte Tara duidelijk dat ze liever binnen zat door op haar achterpoten te gaan staan en de schuifpui dusdanig met de nagels van haar voorpoten te bewerken dat er waarschijnlijk een glaszetter aan te pas heeft moeten komen om weer naar buiten te kunnen kijken. Dit doet ze overigens (helaas) nog steeds. Op de terugweg naar huis heeft ze continue onze gezichten en oren zitten aflikken vanaf de achterbank. Erg lief en erg nat. Bij thuiskomst kennisgemaakt met onze reuen Beer en Lupu, ging prima, Madam liet haar tandjes zien en blafte even fel naar de heren zodat direct duidelijk was wie de baas is. Vervolgens heeft ze in rap tempo één van onze kippen verorberd en de rest voorgoed van de leg gejaagd. Haar liefde voor kippen heeft inmiddels plaats gemaakt voor konijnen, die lopen hier wild in de tuin. Ze heeft zelfs Beer en Lupu zover dat deze nieuwe hobby het beste kan worden uitgeoefend als ze alledrie van een andere kant aanvallen. Het is dus tegenwoordig ook echt een ramp om met het gespuis op pad te gaan, ik probeer iedere dag naar strand, bos of duin te gaan met ze. De laatste tijd, ben ik ze bijna voordat ik zelf de auto uitben al kwijt. Ze nemen het rit aan en gaan jagen. Ik kan me natuurlijk voorstellen dat dit voor hen erg leuk is en bovendien krijgen ze wat extra beweging. Er zijn echter ook nadelen: Soms sta ik 2 uur bij de auto te wachten (nadat ik in mijn eentje een uur heb gewandeld) tot het spul weer verzameld is, en ik heb laatst de ingewanden van een konijn verspreid over mijn gehele Mongoolse kelim teruggevonden (dat was overigens heel erg smerig) en voor het konijntje heel zielig. Het voordeel is dat Tara inmiddels een schoonheid is geworden, geen grammetje vet meer! Wellicht is het tijd voor een cursusje, het ligt ongetwijfeld aan ons, ik moet ze natuurlijk opvoeden. Tot slot nog één minpuntje aan onze nieuwe aanwinst: ze steelt! Als ik buiten de kippen voer staat ze al keukenkastjes en –laatjes open te maken. Haar voorkeur gaat uit naar afbakstokbroden en zakken chips. Die zitten in mandjes onder de bar en die gaan echt niet gemakkelijk open, hoe ze het voor elkaar krijgt is me een raadsel. Tegenwoordig verbouwen we dus eerst de keuken voor we de deur uitgaan. Je moet er wat voor over hebben nietwaar? Al met al is het natuurlijk een grote schat, een grote knuffel en we willen haar voor geen goud meer missen. Stichting PAWS-Holland. Postbus 2134 6020 NA Budel www.pawsholland.nl « Terug naar overzicht |