MartinaMartina bleek een vrij probleemloos hondje volgens beschrijving (en ook in het echt) dus ik belde vrijdagmiddag Rita op voor meer gegevens. Na een lang gesprek met haar (wat moest ze veel weten) besloten we er een weekend goed over na te denken.... Maar eigenlijk was onze keus al gemaakt, al vroeg mijn man zich wel af waarom ik op zo'n lelijk model was gevallen… De domper op de feestvreugde was dat Martina nog in Spanje was (begin juli) en pas eind september naar Nederland zou komen, dus dat werd een lange wacht. Maar eindelijk werd het 30 September en reisden wij vanuit Friesland naar Stein. Toen we binnenkwamen liep er een horde honden in allerlei maten en soorten door de tuin, en dan is het zoeken naar jouw hondje... Helaas niet te vinden totdat Mieke ons wees op iets gespikkelds wat onder een tafel zat met allerlei speeltjes om zich heen. Na wat roepen kwam ze wel, maar voor de rest had ze het veel te druk! Na alle papieren te hebben afgehandeld wachtte ons weer een lange reis terug, Martina ging na wat aarzelen braaf achterin liggen om vervolgens als een blok in slaap te vallen. Eenmaal thuis was daar de kennismaking met de andere honden, maar die vonden haar helemaal niet zo aardig. De volgende paar dagen waren echt sneu voor Martina, bij elke poging om te spelen werd ze weg gesnauwd. Dus zocht ze veel aandacht bij ons, en als ze die niet kreeg stond de dame bovenop de tafel te keffen... Zindelijk was ze eigenlijk al direct, alleen moesten we wel goed in de gaten houden dat ze niet overal haar tandjes inzetten. Maar met wat kauwbotten was dat probleem ook snel opgelost. Na een week was er de eerste speelbeurt met de andere honden en eigenlijk zijn ze vanaf dat moment onafscheidelijk...Vooral met onze podenco is ze de beste maatjes, ze kunnen niet zonder elkaar. Ook in ons gezin is ze onmisbaar geworden, ze is altijd vrolijk, ze is stapel op de kinderen, en die op haar. In Spanje was ze de clown van het asiel , en eigenlijk is ze hier niet veel anders. Ze mag graag spelen, speelgoed pikken van de andere honden, is dol op eten en ‘s avonds heerlijk op schoot kroelen.... Omdat we aan alles kunnen merken dat er veel jachtinstinct in Martina zit gaat ze naar gehoorzaamheidstraining waar ze 12 januari haar eerste diploma heeft gehaald. Als ik een minpuntje van haar moest bedenken?? Ik zou er geeneen weten! En zodra het mooi weer wordt Rita, zet ik een badje voor haar buiten! (dat had ik je beloofd) Groetjes van de Familie van Asperen en Martina Stichting PAWS-Holland. Postbus 2134 6020 NA Budel www.pawsholland.nl « Terug naar overzicht |