Hondenverhalen

Een klein voorwoord.....

bram


Brammetje is Bram geworden, de pubertijd ligt nu al een beetje achter hem.

De verhuizing van ons restaurant naar een privé huis, ging niet smetteloos voorbij. Hij miste zijn laurierboom. En vooral zijn ruimte. Zijn graafruimte wel te zeggen. Je brak je benen in de tuin, als je die tenminste nog tuin kon noemen. Honderden guldens had ik uitgeven om er een mooie tuin van te maken, vooral met kruiden en een rozenboom. De kruiden interesseerden Bram niet te veel, het stuk waar de aardappelen geplant waren wel. Hij presteerde het om zeker 15 aardappelen naar binnen te brengen die wij geplant hadden en Bram had uitgegraven. Meer dan de helft van de ruimte die Bram gewend was moest Bram inleveren. Geen probleem. Bram was oud en wijs genoeg geworden om hem zelf van veel ruimte te voorzien. Mijn andere hond, die verongelukt was lag achter in de tuin begraven. Dat rook Bram, snuffelend, onderzocht hij steeds die plaats. Het ergste van de verhuizing vond ik dan ook dat ik mijn pruts daar achter moest laten. Had het gevoel, iets te verlaten wat in mijn hart niet mocht. Maar zo gaan dingen, loslaten van het oude, dat kan gisteren zijn en zelf een uur geleden. En het genieten van nu, van momenten die komen. En dat kan! Zeker met twee terriërs, de dagen zijn steeds anders, terriërs, ze zorgen voor verrassingen elke dag weer. Ik probeer ze te omschrijven, zodat meer mensen kunnen genieten van honden. De lusten, maar soms ook de lasten, want laten we eerlijk zijn, honden zijn een beetje je kinderen, die je hebt in wel en wee!! Ik wens jullie veel leesplezier.
Alie de Jong



Verhalen Brammetje m.i.v. 1 februari 2001



Heeft u ook een verhaal? Stuur uw vraag via verhalen@doggy.net


terug naar de start pagina

Ziet u geen frame-versie? Klik hier voor de start pagina
© BCM Best Communication & Management BV
Commentaar over deze Site kunt u mailen aan onze webmaster
Laatste wijzingen 19 juli 2002