Ode aan LindsyBeste lezers, Hier een van mijn dierbaarste herinneringen, 1993 had ik een nest pupy's (Golden Retrievers) Een van de pups ging naar Alphen a/d/Rijn.De dag dat de Familie de pup op kwamen halen kreeg ik dit mooie gedicht,het heeft ook een speciale plek,daar de hond waar het over gaat EEN HOND UIT DUIZENDEN WAS.Nog voordat Nouska met ons naar huis toe mocht was Lindsy het die ons als eerste bezocht. Om vast te wennen aan een hond in huis en zij voelde zich bij ons best thuis. Wat was het toch een rare meid, die 't liefst met iedereen pootje vrijt. Al lieten haar heupen het niet altijd toe, voor een tochtje naar 't meer was ze nooit te moe. Op een dag nog voordat we konden zeggen ;NEE FOEI Zei Lindsy NOU DOEI ! En dook zo een sloot in vol met kroos wat zag ze eruit die lieve ouwe doos. Afgelopen Mei vakantie wilden we haar weer te logeren vragen, maar dat durfden we toch niet meer te wagen. Iets in haar hoofd was er niet goed gegaan, en haar ogen gingen ook zo raar staan. Stel je voor dat er wat met haar gebeurt, maar vooruit niet getreurd. Oma Bjorna kwam logeren,dat was ook heel leuk, al lagen we om Lindsy wel meer in een deuk. Gelukkig hebben we haar ook nog heel goed meegemaakt, maar haar heengaan heeft ons diep geraakt. Ze nam een apart plaatsje in, in ons hart, want Lindsy was er EEN ,zo apart. Onze tante Linds,haar te moeten missen valt nog steeds verkeerd, maar als Nouska ons een poot geeft,zeggen we tegen elkaar, kijk dat heeft ze van tante Linds geleerd. Door dat poten geven,dat gebaar, denken we nog heel vaak aan haar. Bij deze ben ik jullie nog steeds dankbaar voor dit mooie gedicht. Ik hoop begin 2001 weer een nest Golden Gollintjes te mogen verwelkomen, en hoop toch stiekem op weer zo'n GOUDEN Lindsy met zo'n Geweldig karakter, Al weet ik dat er nooit meer zo een zal zijn als deze GOUDEN LINDSY. En ben ook erg blij dat Alinka haar Golden naar mijn lieve Gouden Lindsy heeft vernoemd. |