KERSTVERHAAL: Max en wat onder de kerstboom lag.....
Max is uit zijn doen!! Onwennig ligt hij in zijn mand en kijkt naar zijn nieuwe "uitzicht". Hij begrijpt er niets meer van. Vanmorgen was alles nog rustig en vredig in huis en lag hij lekker te luieren op zijn vaste plekje in de huiskamer. Maar vanmiddag werd iedereen in huis opeens druk en zenuwachtig, ze trokken allemaal hun jassen aan en gingen nota bene weg zonder hem!! Dat was nog nooit gebeurd, altijd ging hij overal mee naar toe, maar vanmiddag moest hij helemaal alleen thuisblijven, omdat de baas beweerde dat de auto op de terugweg te vol zou zijn om voor Max nog een plaatsje te vinden. Zelfs dat had de baas nog nooit eerder gezegd. Geen plaats voor hem, de auto was wel vaker afgeladen vol geweest maar altijd had hij zich wel ergens tussen gepropt. Nou ja, hij had de hele middag maar zo'n beetje liggen doezelen en met een half oor geluisterd of zij er nog niet aankwamen. Het duurde wel erg lang, pas toen het al bijna donker was, hoorde hij eindelijk de auto het erf oprijden.
Hij werd enthousiast door iedereen begroet, dat wel, en de baas zei zelfs dat hij een brave hond was geweest en goed had opgepast, pfffffff het zou wat! En wat nou precies "oppassen" was dat wist Max ook niet, het enige dat hij wist was dat ze hem alleen hadden gelaten terwijl iedereen fijn uit ging, maar verder……….., zou het hem worst wezen of hij "braaf" was geweest of goed had "opgepast".
Toen werd de auto uitgeladen en hij mocht kijken en liep maar achter iedereen aan, naar binnen naar buiten en weer naar binnen, er kwam geen eind aan. De hele tafel lag inmiddels volgestapeld met allemaal prachtige, gekleurde pakjes en dozen en nog was er te weinig ruimte, ze bleven maar binnensjouwen. En net toen Max dacht dat alles er nu wel was, kwam de baas binnen met een boom, nou ja, nu vraag ik je!!!!!! Zo'n boom uit het bos waar ze weleens naartoe gingen als het zomer was, zo'n boom die zo aan je buik prikte als je daar je poot tegen optilde en die zo raar rook. Wat moest zo'n ding nu hier in huis. Nee, dit ging zijn hondeverstand ver te boven.
En de avond was ook al zo ongewoon. Ze zaten allemaal te eten van een bord dat ze op hun schoot hadden gezet. Dat was wel leuk want nu kon ik eens lekker snuffelen aan al die heerlijke dingen die zij op hun bord hadden en zij gaven mij er zelfs iets van…..nou dat was nog nooit gebeurd! Toen de kinderen in bed lagen, ging de baas even met mij uit en toen we terugkwamen was mijn mand verdwenen, die had het vrouwtje zeker weggehaald. Op de plaats waar mijn mand hoorde te staan, zette het baasje nu zomaar die prikboom.
Toen gingen ze samen die boom "versieren". Zij hingen er allerlei leuke, gekleurde speeltjes in en sommigen maakten zelfs geluid. Er kwamen ook heel veel van die ronde dingen in te hangen, net als mijn bal, maar in deze kon je jezelf zien maar dan wel met een hele rare vertrokken kop, maar dat vond ik wel grappig.
Er kwam ook veel donzig spul in te hangen, bijna hetzelfde als dat zachte spul wat toen uit het kussen kwam waar ik mee had gespeeld, alleen dit waren slierten en die legden zij heel voorzichtig over de takken van de boom. En toen kwam het mooiste, de baas kwam met een heel lang snoer en daar zaten allemaal kleine bolletjes aan . Dat snoer vlochten ze samen door de takken en daarna deed het vrouwtjes iets in de muur en toen gingen er allemaal lichtjes branden in die boom. Geweldig vond ik dat, zoiets moois had ik van mijn leven nog niet gezien.
De baas en het vrouwtje vonden het geloof ik ook heel mooi, zij zongen vreemde liedjes en keken maar steeds naar die boom en zeiden telkens tegen elkaar dat de kinderen morgen zo verrast zouden zijn. Onder de boom legden zij alle pakjes en dozen die vanmiddag uit de auto waren gekomen, het zag er allemaal prachtig uit en sommigen van die pakjes roken zo lekker. Mijn mand kreeg een andere plaats, daar was ik niet blij mee want nu kon ik de hele kamer niet meer overzien. Maar de baas zei dat ik erin moest omdat zij ook gingen slapen, dus dat deed ik dan maar.
En daar ligt Max dan, hij kan er niet van slapen, al dat mooie glinsterwerk en die heerlijk ruikende pakjes. Hij kijkt eens rond of hij misschien zijn bot ziet liggen, maar al zijn speelgoed is verdwenen!
Hij wandelt maar eens rond de boom en snuffelt voorzichtig aan een kerstbal, maar die ruikt niet lekker, dan maar eens aan dat zachte spul geroken maar dat kriebelt in zijn neus en hij begint te niezen. Maar dan ontdekt hij toch iets in die boom wat erg lekker ruikt. Voorzichtig likt hij aan het chocoladekransje, neemt het dan in zijn bek en trekt het heel zachtjes uit de boom……gelukt!!!! Er vallen wel een paar ballen op de vloer maar daar heeft hij geen oog meer voor. Hij loopt met de buit naar zijn mand en doet zich te goed aan dat heerlijke kerstkransje, zoiets lekkers heeft hij nog nooit geproefd!
Al snel weet onze Max nog meer kransjes te vinden in de boom en werkt ze stuk voor stuk naar binnen, totdat er geen kransje meer in zit. Inmiddels ligt de vloer bezaaid met de glinsterende kerstballen en stukken engelenhaar, maar daar stoort hij zich niet aan. Nu krijgt hij er lol in en
ietwat overmoedig duwt hij met zijn voorpoot tegen een van de prachtige pakjes. Het rolt van de stapel af de kamer door. Ha, dat is ook een leuk spelletje, denkt Max en rent er achteraan, gooit het in de lucht en vangt het weer op. Als hij moe wordt neemt hij het gehavende pakje mee naar
zijn mand en besnuffelt het op zijn gemak. De heerlijke geur maakt hem nieuwsgierig en ook wat hongerig want hij kent die geur. Haastig begint hij aan het pakje te rukken en, kijk nu toch eens……….er rollen zomaar koekjes uit, precies de koekjes die hij altijd krijgt als hij braaf is geweest! Gulzig schrokt hij alle koekjes naar binnen en kijkt tevreden in het rond. Zijn bek aflikkend vraagt hij zich af of er nog meer van dat lekkers in die pakjes zit. Max staat op en loopt vrolijk kwispelend op de pakjes af, hij haalt zijn poot over de stapel en kijk…. daar komen ze al vanzelf naar hem toe rollen. Dat is leuk, eentje ligt er vlak voor zijn poten en hij begint het driftig van het papier te ontdoen. Maar wat is dat nu, er rolt een grote flacon over de vloer, hij ruikt eraan en trekt zijn neus op, bah, die geur kent hij, daar smeert het vrouwtje hem altijd mee in als hij in bad moet. Nou, daar moet hij niets van hebben!
Op naar de volgende dan maar. En zo gaat Max op zoek naar meer geluk. Het ene pakje na het andere rukt hij 'vakkundig' open, de kamer ligt bezaaid met papier en spullen die niet van zijn gading zijn. Met een prachtige nieuwe sjaal half over zijn rug, ligt Max in zijn mand een grote kerststol te verorberen. De mooie pantoffels, een Kerstgeschenk voor de baas, gebruikt hij als place-mat. Als "toetje" doet hij zich te goed aan de pakjes met Franse kaas die her en der verspreid liggen. Hij speelt nog een poosje met een nieuwe pop voor een van de kinderen, maar dan is Max zo moe en voelt zijn maag zo zwaar, dat hij besluit om maar te gaan slapen. Hij droomt van allemaal heerlijke dingen, glimmende kerstballen en vooral veel koekjes…….., zijn poten trekken van plezier en heel zachtjes kwispelt hij met zijn staart terwijl hij af en toe zijn bek aflikt……….
's Morgens worden zijn dromen wreed verstoord, hij hoort de kinderen eerst roepen en daarna huilend naar boven rennen. Max vraagt zich af wat er aan de hand is en wil overeind komen om te kijken, maar zakt weer terug in zijn mand, hij voelt zich opeens zo misselijk en zijn maag en buik doen vreselijk pijn. Heel stilletjes blijft hij liggen, hopend dat de misselijkheid zakt.
Even later komen de baas en het vrouwtje de kamer binnen, gevolgd door de kinderen die nog steeds huilen.
Het vrouwtje slaakt een kreet van ontzetting en de baas wordt ontzettend boos. Hij wil naar de mand van Max toe lopen maar het vrouwtje houdt hem tegen. "Kom vader, niet doen", zegt zij, "laten we eerst maar eens kijken wat er nog heel is van alle cadeaus, want ik denk dat het best allemaal meevalt".
Zij werpt een blik op Max maar die ziet het niet, stilletjes ligt hij met zijn ogen dichtgeknepen te wachten tot de pijn minder wordt.
Moeder zegt tegen vader en de kinderen dat zij Max beter even met rust kunnen laten omdat die zich waarschijnlijk niet zo lekker voelt.
Samen ruimen zij alle rommel op en leggen de nog bruikbare geschenken op de tafel. Langzamerhand wordt iedereen weer wat rustiger en moeder gaat kijken of zij ergens nog wat kerstpapier kan vinden om de cadeaus opnieuw in te pakken. Als zij een uurtje later overal weer prachtige pakjes van heeft gemaakt, legt zij die tevreden onder de kerstboom. Ondertussen hebben vader en de kinderen de kerstboom weer gefatsoeneerd en die ziet er weer prachtig uit, de chocoladekransjes weerspiegelen in de kerstballen en over het engelenhaar verspreidt zich een fijne gloed van de kerstverlichting.
Moeder maakt het kerstontbijt en vader loopt naar de mand van Max, hij buigt zich zachtjes over Max heen en aait hem over zijn kop. Zijn boosheid is hij allang vergeten en inwendig moet hij er ook wel om lachen, wat zou hij zelf hebben gedaan in de plaats van Max?
Het was uiteindelijk toch wel zijn eigen schuld, bedacht hij. Max was tenslotte nog zo jong, nog niet eens een jaar! Hij was wel gehoorzaam en luisterde goed, maar het bleef een jonge hond en daar kon je nog alles van verwachten, ook zulke dingen!
Max opent voorzichtig zijn ogen als hij de hand van de baas zachtjes over zijn kop voelt aaien en kijkt hem diep ellendig aan. De baas spoort hem aan om op te staan en Max probeert het ook, maar kan het gewoon niet, telkens glijden zijn poten weg onder zijn volgegeten zere buik.
De kinderen komen erbij en samen tillen zij Max met mand en al naar buiten, misschien dat de frisse lucht hem goed zal doen. Maar hoe Max ook zijn best doet, hij kan niet meer overeind komen. Hij kijkt zijn baas met doffe ogen, diep ellendig aan en jankt zachtjes. Hij hoort iedereen zachtjes en bezorgd praten en een kwartiertje later ligt Max in de auto op weg naar de dierenarts. Als Max even later de kliniek wordt binnengedragen, schrikt hij van die bekende geur die hem altijd zo angstig maakt, maar hij is te ziek om te protesteren en laat het maar over zich heen komen. Een half uurtje later is hij in een diepe slaap en pompt de dierenarts zijn maag leeg. Het hele gezin is opgelucht en blij dat alles toch nog goed is afgelopen. Onderweg naar huis zingen zij samen kerstliedjes en zwaaien vrolijk naar enkele voorbijgangers.
Thuisgekomen wordt Max op een heerlijk zacht kussen gelegd en toegedekt met een lekkere warme deken. Hij merkt er allemaal niets van, hij slaapt en slaapt maar. Hij hoort ook niet de verrukte kreten van de kinderen bij het uitpakken van de cadeaus en ook niet het goedkeurend gemompel van de baas.
Het enige wat heel vaag tot hem doordringt is het rommelen van zijn leeggepompte maag en dat gevoel vindt hij toch een stuk plezieriger dan zijn "kerstmaag" van die morgen!
Kiki Koning, 10 december 1999
Heeft u ook een verhaal? Stuur uw vraag via verhalen@doggy.net
terug naar de start pagina
|
